داروی ام اس نیست: خانم بنده ام.اس دارد. داروهایش نیست. داروخانه 13 آبان می گوید دارو نداریم. به خدا در ام.اس اگر دارو به موقع به بیمار نرسد، کور می کند، فلج می کند. شاید مسوولان نمی دانند که دارو نیست. 2 ماه است که 13 آبان می گوید دارو نیست ما باید دردمان را کجا ببریم. تو را به خدا چاپ کنید. گزارش تهیه کنید. به داد این بیمارها برسید. به خدا گرفتاریم.
روزنامه ایران، ش5294 تاریخ 19/11/91، ص9 (دانش) نوروزی- 36908
معروف است که چای سبز؛ داروی شفابخش بسیاری از بیماریها است . عقیده همگانی این است که با چای سبز میتوان بسیاری از بیماریها را درمان کرد: سرطان روده و غدهی پروستات، بیماری قند، آلزایمر، ام اس و نیز چاقی راا. دانشمندان آمریکایی در پژوهشی درستی این ادعا را در یک مورد ثابت کردهاند.
به نقل از دویچه وله ، نتایج بررسی یک گروه پزشکی آمریکایی نشان میدهد که نوشیدن دو فنجان چای سبز پس از صرف یک وعده غذای مفصل (با ماکارونی یا سیبزمینی و غلات) مانع افزایش قند خون میشود.
دلیل این امر وجود مادهای است به نام Epigallocatechingallat که در پزشکی به EGCG معروف است. این ماده باعث میشود که تجزیهی نشاستهی موجود در مواد خوراکی به کندی صورت گیرد و در نتیجه به گلوکز تبدیل نشود.
نتایج آزمایشهای این گروه پزشکی، بهویژه برای مبتلایان به بیماری قند، بسیار امیدوارکننده است.
مادهی ضد عفونت
این که EGCG موجود در چای سبز در درمان بیماریهای خونی موثر است، نکتهای است که در نتیجهی آزمایشهای یک پزشک آلمانی متخصص بیماریهای خونی به نام ورنر هونشتاین در سال ۲۰۰۵ مشخص شد.
این پزشک که در آن زمان ۷۲ سال داشت و خود از نوع ویژهای از بیماری کمخونی رنج میبرد، با مطلع شدن از محتوای سخنرانیای در بارهی خواص چای سبز، نوشیدن آن را آغاز کرد و میزان مصرف آن را به دو لیتر در روز رساند.
هونشتاین چنان به تاثیرات شفابخش چای سبز اعتقاد پیدا کرد که در سال ۲۰۰۷ مقالهای جامع در بارهی معجزههای درمانی این ماده در یک مجلهی تخصصی نوشت و در پی انتشار آن، هزینهی انجام چند پروژهی پژوهشی در بارهی فواید EGCG را تامین کرد.
این پزشک مبتکر که در ۸۳ سالگی از جهان رفت، در آخرین دستنوشتههای خود نوشت که دلیل طول عمرش، نوشیدن چای سبز بوده است.
آزمایشهای عملی
پزشکان دانشگاه هایدلبرگ، پس از فوت ورنر هونشتاین، ادعای او را بر ۱۹ بیمار قلبی مورد آزمایش قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که مصرف EGCG باعث کندی روند عفونیشدن دیوارههای قلب شده، ولی نتوانسته است از رشد کامل آن جلوگیری کند.
بهنظر آرنت کریستن، پزشک متخصص بیماریهای خونی و رئیس بخش پژوهشهای دانشگاه هایدلبرگ، “میزان تجویز ناکافی” میتوانسته بر نتایج آزمایشها تاثیر بگذارد. او معتقد است که با این حال نتیجهی تحقیقات موفقیتآمیز بوده است: «دستکم این معالجه باعث وخیمشدن وضع بیمار نشد.»
آزمایشهای دیگر
از جمله پژوهشهایی که در مورد فواید چای سبز صورت گرفته، آزمایشی است در بارهی تاثیر EGCG بر سلول و بازسازی آن. نتایج این بررسیها نشان میدهد که EGCG بهنحو بارزی از عفونیشدن سلولها و رشد غیرطبیعی آنها جلوگیری میکند و بر واکنشهای غیرعادی سیستم دفاعی بدن تاثیر میگذارد.
از آن گذشته این ماده ظاهرا میتواند از میزان آسیبپذیری ژن سلولها بکاهد و بر ساخت رگهای خونی اضافی تاثیر منفی بگذارد که در رشد سلولهای سرطانی نقش مهمی بازی میکنند.
در حال حاضر در بیمارستان شریته (Charité) برلین، در مورد این تحقیق میشود که آیا میتوان پیشرفت بیماری آلزایمر را در اولین مراحل بروز با چای سبز متوقف کرد یا نه.
دو پروژهی تحقیقاتی در مورد تاثیرات EGCG بر اسکلروز چندگانه یا بیماری اِماِس که نوعی اختلال خودایمنی سیستم اعصاب مرکزی است، در دو نهاد پژوهشی دیگر در دست انجام است که نتایج آن در چند ماه آینده منتشر میشود.
در بارهی نقش و ترکیب سایر مواد موجود در چای سبز، در رابطه با چگونگی و درجهی تاثیرگذاری EGCG در جهت درمان بیماریها هنوز تحقیقی صورت نگرفته است.
به نقل از سایت پیشگو
پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون دریافته اند پروتئینی موسوم به کلوتو که نقش مهمی را در سلامت میلین ایفا می کند، می تواند درمان موثری برای ام اس و آلزایمر باشد.در بیماری ام اس یا آلزایمر ناهنجاری های ماده سفید رایج است اما به میزان زیادی نادیده گرفته می شود.در ام اس سیستم ایمنی بدن، میلین را هدف حمله قرار می دهد و ممکن است میلین آسیب دیده و دیگر سلول ها کاملاً توسط سلول های میلین ساز احیا نشوند.کارملاآبراهام، استاد زیست شیمی دانشگاه بوستون مجری این پروژه و همکارانش کشف کرده اند که افزودن پروتئین کلوتو به سلول های میلین ساز موسوم به الیگو دندروسیت های نابالغ، موجب بالغ شدن آنها می شود تا پروتئین های لازم برای تولید میلین سالم را بسازند.در نظر گرفتن نتایج به دست آمده نشان می دهد کلوتو می تواند هدف دارویی برای ام اس و دیگر بیماری های مرتبط با ماده سفید از جمله آلزایمر باشد.
منبع : روزنامه ایران، تاریخ 14/11/91، ص9 (دانش)
وقتی بیماری باعث افتادگی پلک میشود
علت افتادگی پلک را باید در بیماری زمینهای جستجو کرد. به این ترتیب با درمان بیماری زمینهای، مشکل افتادگی پلک حل میشود و بدون این کار، درمان پلک افتاده فایدهای ندارد. این متخصص چشم میگوید: گاهی هم بیمار افتادگی پلک و انحراف چشم را در کنار هم دارد، در این صورت باید ابتدا انحراف چشم مداوا شود تا بفهمیم پلک چقدر افتادگی دارد.
البته افتادگی پلک اکتسابی از دهه پنجم تا ششم زندگی به بعد خود را نشان میدهد و علل آن میتواند اختلال عملکرد عضلانی و ماهیچهای، اختلال عصبی مثلا در اثر سکتههای مغزی یا بیماریهای عصبی ـ عضلانی و آسیبهایی باشد که باعث افزایش وزن و اختلال حرکت پلک میشود.
دکتر طباطبایی، علت دیگر بروز این عارضه را ایجاد تغییرات در اثر سن میداند و توضیح میدهد: معمولا علت افتادگی پلک افراد مسن، اختلال در عملکرد تاندون عضله بالابرنده پلک است. این تاندون در اثر افزایش سن، مصرف دارو در چشم، عمل جراحی چشم (مثل آبمروارید) و بیماریها نازک میشود و استحکام خود را از دست میهد.
...:::بقیه مطلب را در ادمه مطلب بخوانید:::...